پسر شمالی

یادداشت هایی در باب زندگی، طنز، اجتماع، ایران، آی تی، تحقیقات بازاریابی، تبلیغات، مارمولک و پرتقال

جشنواره صدا و سیما


ساعاتی پیش جشنواره سیما هم با همه تبلیغاتی که در این چند ماه برای آن کرده بودند تمام شد. راستش نحوه و ظاهر اجرای مراسم اصلا خوب نبود ولی با دیدن کل مراسم، نشاندهنده آن بود که در بطن قضیه صدا و سیمای ایران تحولات چشمگیری داشته است و توانسته است به موفقیت هایی دست یابد که جشنواره نتوانست آن را بطور اکمل و آنچه که درخورش می باشد نشان دهد. و واقعا افسوس.... بگذریم ولی نکاتی که در زیر می نگارم فکر کنم درخور تعمق مسئولین آن باشد.
- شاید اجرای مراسم در فضای باز، مناسب و زیبا باشد اما کارگردان مراسم توانایی برگزاری آن را به نحو احسن نداشت بطور مثال تعجبم با آن همه طراحان دکوراسیون در صدا و سیما، چطور دکوراسیون فضای مراسم هم اینقدر ابتدایی و ناشیانه بود. البته یک ظرافت خوب به خرج داده شده بود، اینکه زرق و برق پشت صحنه طوری نبود که صحنه اصلی را از دید بینندگان محو کند.
- مجری مراسم هم که همولایتی بنده نیز بود و باید هوایش را داشته باشم ! متاسفانه او هم توانایی اجرای چنین مراسمی را نداشت و اینقدر ابتدای مراسم را کش داد که قسمت SCOOP و داغ مراسم از زمان مقرر آن گذشته بود و هیجان و شور و شعف لازم را به ارمغان نیاورد. البته خوشم آمد که اگر گاف! هم می داد توانایی آن را داشت که پیوستگی مراسم را حفظ نماید.
- اینقدر جایزه های جورواجور ابتدای کار در بعضی زمینه ها دادند که بهتر بود در پشت صحنه از این عزیزان تقدیر می شد تا مراسم کوتاهتر برگزار شود.
- عدم حضور خبرنگاران رسانه های دیگر و جایگاه ویژه برای آنان که شاید از چشم من و یا کارگردان پخش مراسم دور مانده بود نیز از رسمی بودن آن بسیار کاسته بود (مردیم و یک نور فلاش عکاسان را هم ندیدیم هنگام اهدای جوایز)
- با آن که زمان مراسم بسیار طول کشید اما حضور مستمر دکتر لاریجانی و سایر مدیران صدا و سیما و هنرمندان برجسته ای که در مراسم حضور داشتند قابل توجه بود برعکس سایر مراسم هایی که من دیده ام و مدیران و مسئولین ارشد یا در حال صحبت کردن با بغل دستی هستند و یا پس از مدتی مراسم را ترک می کنند. (بماند که عزت الله انتظامی هم شاید کار فوری داشت که وسط کار مجلس را ترک نمود)
- راستی یک صفحه نمایش در ابعاد بزرگتر در این صدا و سیما پیدا نمی شود که چنین صفحه کوچکی را در پشت صحنه نصب کرده بودند.
- کلیپ فعالیت ها و عملکرد صدا و سیما که در بین برنامه پخش شده بود خیلی حرفه ای و قشنگ بود.
- نمره گروه فیلمبرداری هم صفر! (ما که تخصص فیلمبرداری نداریم ولی زاویه هایی که این عزیزان برای فیلمبرداری انتخاب می کردند خیلی دیدنی بود چون هیچی نمی دیدی!). ولی از حق نگذریم بعضی صحنه ها را که گرفته بودند جالب و دیدنی بود و خیلی خوشم آمد مثلأ با هماهنگی که با داوران داشتند چهره های برنده را چند ثانیه قبل از اعلام اسامی آنان نشان می دادند که بسیار جالب بود و از همه دیدنی تر زمانی بود که اگر اشتباه نکنم مرضیه برومند نام خودش را به عنوان برنده شنید.
- گروه نمایش کاکتوس که یک نمایش کوچک را در بین مراسم اجرا کردند واقعا در کارشان تمرین کرده بودند و خیلی قشنگ اجرا نمودند و جدأ شایسته تقدیر هستند.

در حاشیه:
- حضور ابراهیم حاتمی کیا و کسب یک جایزه. وقتی اسمش را خواندند من بی اختیار از روبروی تلویزیون بلند شدم و حرکات موزون! (من نمیدونم چرا با این بشر اینقدر حال می کنم و ازش خوشم میاد. نمی دونم بالاخره قسمت میشه او را از نزدیک ببینم یا نه)
- دو یار سابق یعنی اکبر عبدی و مهران مدیری با هم بر روی صحنه آمدند و اکبر که جزو هیئت داوران بود زیر کاپشنش یک جایزه بشوخی برای مهران قایم کرده بود.
- ارکستر سنتی که در انتهای جشنواره بر روی صحنه آمده بودند وسط کار یک سوتی توپ دادند و دقایقی برنامه شان قطع شده بود. نمی دونم سیم برق را له کرده بودند یا سیم برق آنها را گرفته بود!
- سریال خواب وبیدار چند جایزه را به خود اختصاص داد ولی رویا خانم نونهالی دستش به چیزی نرسید و فکر کنم حضور هم نداشت البته اصغر آقا کپک تشریف آورده بودند.
- دادود برره! هم که یک جایزه را کسب نمود و چه تیپی هم زده بود.

از شوخی گذشته ولی مدیران مسئول مراسم در یک زمینه کاملأ موفق بودند اینکه بصورت غیرمستقیم خانواده بزرگ صدا وسیما را بصورت زیبایی به نمایش گذاشته بود که چگونه در کنار هم گرد آمده اند و صفا و صمیمیت دارند. شاید اگر اشخاص دیگری این مهم را به عهده می گرفتند شاید صحنه و مراسم باشکوهی را خلق می نمودند اما نمی توانستند این حس را به مخاطبان و بینندگان انتقال دهند.

  
نویسنده : پسر شمالی ; ساعت ٥:٥٠ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٠ مهر ۱۳۸٢